Table of contents
« Vorige Volgende »
Liegen door niet assertief te kunnen zijn.

Liegen kan ontstaan als overlevingsstrategie door angst of niet echt voor jezelf kunnen opkomen. Dus door niet assertief kunnen zijn. Liegende mensen zijn heel lastig en vaak ook belast door het familiesysteem. Het zijn mensen of kinderen die aldoor fantasie verhalen verzinnen.
Confronteer je iemand ermee? Negeer je het, en neem je niets meer serieus? Probeer je onder de vriendschap uit te komen? Maar deze liegers zijn dan nog helder en te doorzien. Mensen die dingen niet vertellen om wat voor reden dan ook, en waar je dan wel via via er achter komt dat ze je half voor zitten te liegen, die zijn veel lastiger.

In feite zijn leugenaars vaak slachtoffers van leugens, die in het familiesysteem ergens al speelden door een doofpotcultuur en lang bewaarde familiegeheimen. De leugenaar doet daar een schepje bovenop door de leugen verder te laten regeren. Zo zal de leugenaar zelfs over heel kleine dingen gaan liegen. Wie stopt het doorgeven van de leugencultuur, wie heeft de moed om een familiegeheim te ontrafelen? Paradoxaal genoeg kan dit de ziekelijke leugenaar zijn, die door deze schitzofrene houding een familiezwijgen te doorbreken.

Wat zijn dan de symptomen waar je het aan kunt herkennen?

Zoals de vrijer die "geen tijd" heeft en dan merk je na een tijdje opeens dat hij ook nog een andere vriendin heeft. Ja, gelogen is het niet, "geen tijd"
 maar op haar minst een dubieus soort van waarheid. Of de vriendin die geen tijd heeft, en allerlei verhalen over haar drukke werkplek heeft, zodat je automatisch de conclusie trekt dat ze het daarmee wel druk zal hebben, en je meelevend probeert rekening met haar te houden en het haar dan ook verder niet lastig maakt. En dan hoor je van vriendin 4 dat ze met vriendin 3 gezellig naar de film is geweest.
Iets niet zeggen of maar half, is geen liegen, dat klopt. En inderdaad , op welk moment heb je het recht verworven om te weten wat een ander wel of niet aan het doen is? In feite zijn liegers vaak mensen die de confrontatie met de waarheid niet aankunnen omdat ze bang zijn voor afwijzing. Onder het schijnbaar daderige gedrag schuilt dus een slachtoffer, die in wezen heel bang is en daardoor geen verantwoordelijkheid durft te nemen voor zijn of haar gedrag.

Veel mensen confronteren liegers niet met hun lieggedrag, omdat het ergens wel meelijwekkend is en zo suddert op die valse grond de "vriendschap" nog even door. Wat kun je in wezen voor band hebben met iemand die je belazert om wat voor reden dan ook. En nog leuker: wat voor'n relatie ga jíj aan met iemand die liegt terwijl je hem belazerd door net te doen of er niets aan de hand is. Ben je zelf dan wel in de Waarheid?