II: De behandeling van OCPD

Het begin van een behandeling

Individuen met OCPD beginnen met een behandeling omdat hun produktiviteit of cognitieve vaardigheden aan het afnemen zijn. Zij klagen over een depressie en de onmogelijkheid om produktief te zijn. Deze individuen schijnen bijzonder gevoelig te zijn voor de natuurlijke veranderingen in cognitieve vaardigheden in de loop der jaren. Een andere reden voor individuen met OCPD om met een behandeling te beginnen heeft te maken met psychofysiologische klachten. Zij ervaren vaak psychosomatische (maag- en darm) klachten als gevolg van de problemen die te maken hebben met het ontladen van spanningen. Zij kunnen ook ervaringen hebben met angsten, ongerustheid, immobilisatie, impotentie en overmatige moeheid. Een derde reden voor het beginnen van een behandeling is het gevolg van iemands zorg over hun gedrag. Bijvoorbeeld, zij kunnen op het werk een negatieve functie beoordeling gekregen hebben omdat zij niet met anderen overweg konden. Intermenselijke problemen voor mensen met OCPD zijn gerelateerd aan het feit dat zij de impact van hun eigen gedrag niet kunnen bevatten. Zij zijn niet in staat de emoties van andere mensen te lezen noch zijn zij in staat hun eigen emoties te ervaren en te begrijpen. Gebruikelijk wijzen zij het af dat zij problemen hebben met anderen op het werk en verdenken hun meerdere van het maken van valse beschuldigen. In het begin lijken OCPD-cliënten meewerkend te zijn. Zij zijn beleefd, ongeëmotioneerd, rationeel en op details gericht. Deze mensen willen hun hulpverleners gehoorzamen en perfecte cliënten zijn. Zij zullen serieus, gewetensvol, eerlijk, gemotiveerd en hardwerkend zijn. In de loop van de tijd echter, zal het duidelijk worden dat zij geneigd zijn tot een bewust volgzaam en onbewust oppositioneel gedrag. Zij zullen waarschijnlijk hun conflicten met gehoorzaamheid en verzet in de behandeling reproduceren net zoals in hun andere omgevingen.

Medicijnen

In het algemeen reageren OCPD symptomen niet op medicatie. Tot nu toe is alleen medicatie voor gelijktijdige As I symptomen gerapporteerd. Medicatie die zinvol is voor de obsessief compulsieve storing (OCD), bijvoorbeeld clomipramine, is waarschijnlijk niet zinvol voor mensen met OCPD. Zelfs al zou medicatie geprobeerd worden, kunnen OCPDers grote moeite hebben met het volgen ervan omdat zij dan bang zijn om hun controle te verliezen. Anderzijds kunnen zij onrealistische verwachtingen hebben van medicatie. Kortom, therapie is de beste keuze voor OCPD. Echter, als de onophoudelijke strijd met spanning, intermenselijke problemen, en de chronische angst voor de toekomst, geresulteerd hebben in depressieve symptomen, kunnen anti-depressiva behulpzaam zijn. Als individuen met OCPD minder psychisch en fysisch gespannen zijn, dan kunnen zij zich beter concentreren op de behandeling.

Richtlijnen voor de hulpverlener

De eerste regel voor behandeling voor hulpverleners die met OCPD-cliënten te maken hebben is normale vriendelijkheid. Deze mensen zijn gewend aan het feit dat zij vermoeiend zijn voor anderen zonder het volledig te begrijpen. Met hen werken kan langdurig worden. Ze zullen waarschijnlijk lange monologen houden van zelfrechtvaardiging, lovenswaardige doelen en ambities, en redenen waarom familieleden, intimi, en ondergeschikten op het werk stevig onder controle gehouden moeten worden. De uitgetrokken, emotieloze en gedetailleerde verhalen van mensen met OCPD moeten met geduld, tolerantie, en de kunst om te luisteren aangehoord worden. De verveling van de hulpverlener kan, ten dele, beheerst worden door te luisteren naar de gedragspatronen, houdingen, en meningen die consistent opduiken bij de verschillende situaties en relaties zoals zij beschreven worden door de OCPD-cliënt. Het is niet bevorderlijk om materiaal, hoe subtiel ook, terzijde te schuiven die deze mensen belangrijk vinden, bij een poging om tot aangrijpende zaken te komen. Hun aandacht is vaak zakelijk en probleem georiënteerd; zij zijn niet op hun gemak als de nadruk komt te liggen op emotionele ondersteuning en relaties. Een druk om vroegtijdig te focusseren op het ervaren van emoties is zowel vreemd als ook bevreemdend.
Pas op dat OCPD-cliënten geen gewetensvolle cliënten worden, dat wil zeggen de behandeling gaan benaderen als een taak die zorgvuldig uitgevoerd moet worden, met de nodige aandacht en zorgvuldige toewijding aan de grondregelen van een oprecht gesprek. Dit kan zorgen voor een terughoudende zelf-opening en het wordt bepaald door datgene van wat zij denken wat van hun verwacht wordt. Hun bestudeerde volgzaamheid en gebrek aan oorspronkelijkheid moet direct aangesproken worden; een behandeling is geen setje taken die in een vaste volgorde en zonder omwegen afgewerkt moeten worden. Het is meer een natuurlijk openvouwend proces waarbij de nadruk ligt op persoonlijke ervaringen en een oprechte uiting van jezelf.
Echter, wees erop bedacht dat cliënten met OCPD met hun vasthoudendheid en taak-georiënteerdheid tot de behandeling vaak in staat zijn in behandeling te blijven, een goede therapeutische relatie te ontwikkelen, en een goed resultaat laten zien. Het succes van een behandeling van deze individuen is een zaak van beheersen van hun tegenwerkende verdedigingen, gebruik makend van hun sterkten, het ondersteunen van hun gewetensvolle intenties, en hen te accepteren ondanks hun intermenselijke problematische gedrag. Individuen met OCPD wekken in het algemeen niet een warmte op in de mensen rondom hen, inclusief hulpverleners. Door hun arrogante, beargumenteerd, zelf-rechtvaardigend gedrag lijken ze sterker te zijn als ze werkelijk zijn. Het is belangrijk om niet te vergeten dat hun verdedigende structuren hun beschermt tegen schaamte, vernedering en angst.

Overdracht

Individuen met OCPD willen goede cliënten zijn; ze zijn serieus, gewetensvol, eerlijk, gemotiveerd en werken hard. Echter ze zijn bewust volgzaam en onbewust oppositioneel. De combinatie van overdreven bewuste onderwerping en het machtige onbewuste verzet is erg vervelend en de overdracht wordt gehinderd door getergde ongeduld. OCPD cliënten kunnen ook een atmosfeer van geveinsde kritiek uitstralen die de mogelijkheid in zich heeft de hulpverlener te ondermijnen. Deze mensen kunnen echt dankbaar zijn voor effectieve hulpverleners, maar onder hun dankbaarheid is een graad van vijandschap of agressie die de agressie van hulpverleners kan stimuleren.
Hulpverleners die zich genoodzaakt voelen tot een emotionele band met hun cliënten kunnen gefocusseerd raken op, en geïrriteerd worden door de OCPD verdedigingen en verzuimen de emotionele pijn te herkennen die aan deze verdediging ten grondslag ligt. Als hulpverleners voldoende geïrriteerd worden, dan zouden zij hun boosheid en irritatie kunnen verbergen door positieve bezorgdheid voor de OCPD cliënt te uiten, oftewel gebruik maken van hun eigen verdediging van reactie formatie en het spiegelen van het OCPD verdedigingspatroon. Ook kan de dwang om goede cliënten te zijn, samengaan met behoefte van de hulpverleners om een goede hulpverlener te zijn.
Omdat OCPD-cliënten vaak niet leuk zijn om mee te werken, in het bijzonder als zij passief agressieve karaktertrekken hebben, kunnen de volgende reacties opgeroepen worden:

  • de hulpverlener neemt een routineuze niet-creatieve rol in de relatie aan
  • het accepteren en spiegelen van de cliënt zijn eigen stereotype zelf-presentatie;
  • irritatie, verveling, vermoeidheid, uitputting;
  • frustratie en gekweld worden door de behoefte van de cliënt om thema´s eindeloos te herhalen.

Deze zorgen kunnen leiden tot een patstelling en moeten direct aangepakt worden. Hulpverleners moeten de OCP cliënten helpen hun behandelingstijd voordelig te benutten. Echter, als verveling en frustratie te veel worden voor de behandelaar, dan dient deze door een derde aangepakt te worden. Deze cliënten worden niet onderhoudend in hun zelf-presentatie en gunnen hun behandelaars geen levendige groep of individuele sessie.

Behandelingstechnieken

Zimmerman stelt de volgende vragen voor bij het vaststellen van OCPD:

  • Is er ooit tegen U gezegd dat U teveel tijd besteed aan het maken van lijsten en afspraken? Denkt U dat U dat doet?
  • Als iets gedaan moet worden, heeft U dan zoveel tijd nodig voor het organiseren daarvan dat U op het einde moeite heeft om op tijd klaar te zijn?
  • Bent U ooit zo inbeslaggenomen geweest met details dat U het overzicht verloren hebt op het geheel?
  • Beschrijft U zichzelf als een perfectionist? En anderen?
  • Hebt U ooit eens een project niet op tijd afgemaakt vanwege Uw eigen hoge standaarden?
  • Noemt U zichzelf een workaholic? En anderen? Zo ja, spendeert u zoveel tijd aan Uw werk dat U weinig tijd heeft voor familie, vrienden en ontspanning?
  • Heeft U moeite met een rustpauze op het werk omdat U bang bent achterop te geraken?
  • Zou U hetzelfde aantal uren werken als U bij een geringer aantal uren hetzelfde betaald zou krijgen?
  • Hoeveel uren in de week werkt U?
  • Heeft U een sterk gevoel voor moraal of ethische waarden? Denkt U dat U meer bezorgd bent over normen en waarden als andere mensen?
  • Bent U bezorgd dat U iets immoreel of onethisch gedaan heeft?
  • Vindt U het moeilijk dingen weg te gooien, ook al zijn ze oud en versleten?
  • Heeft iemand ooit geklaagd over al de spullen die U bewaart?
  • Voert U taken zelf uit omdat niemand het tot Uw tevredenheid uit kan voeren?
  • Neemt U de verantwoordelijkheid van anderen over om zeker te zijn dat het goed gedaan wordt?
  • Hoe is het voor U om geld aan uzelf uit te geven? En aan anderen?
  • Spaart U zoveel als U maar kan voor mogelijke toekomstige problemen?
  • Vinden mensen U eigenwijs?

In de behandeling zijn OCPD-cliënten het meest op hun gemak als de interactie is georganiseerd, detail georiënteerd en onemotioneel is. Deze mensen zullen moeite hebben met de behandeling als emotionele zaken ter sprake komen en hun verband met gedrag. Zij zullen waarschijnlijk goed reageren op behandelingen die gericht zijn op zelf-controle en relationele management training. Ze zullen nauwgezet de instructies opvolgen als een betere controle of minder emotionele spanning een mogelijk resultaat is. Ze zullen training waarderen die hun in staat stelt vroegtijdig emotionele spanningen te herkennen en waarbij de bijbehorende strategieën geïmplementeerd worden die hun in staat stelt een plotseling en groot verlies aan emotionele controle te vermijden.
Korte termijn behandeling kan voordelig zijn bij het helpen van OCPD-cliënten in een crisis situatie. Specifieke, gefocusseerde doelen om deze mensen te helpen om met veranderingen om te gaan kunnen uitgevoerd worden in een beperkt aantal sessies. Het erkennen van gevoelens zal OCPD-cliënten helpen om het gevoel van schuld, zelf-twijfel en angst te verminderen. Het confronteren met OCPD-verdedigingen kan effectiever bereikt worden in groepssessies. Deze cliënten kunnen in machtsstrijden verzanden in de afzonderlijke sessies [hun preoccupatie met details en de behoefte naar controle kunnen leiden tot eindeloze conflicten over afzonderlijke woorden, onderwerpen, en wie de leiding heeft]. Een groep kan deze neiging wellicht onderdrukken. Het groepsproces stelt de OCPD-cliënten ook in staat om vertrouwen te krijgen in meerdere mensen.
De OCPD-behandeling is georganiseerd rond drie basis overwegingen: 1) aandacht voor de verdedigingen; 2) het afzwakken en aanpassen vaan de superego starheid; en 3) het identificeren van en het werken met de onbewuste conflicten die de symptomen genereren. De behandeling moet een weg vinden om de OCPD-verdedigingen besluiteloosheid, herkauwen, en het onderdrukken van emoties tegemoet te komen. Probleem oplossingsmethodes zullen bruikbaar zijn.
OCPD-cliënten zullen het niet goed doen in familie therapie. Zij zijn geneigd om zich te alliëren met de behandelaars en zullen moeite hebben om zelf de cliënt te worden. Zij zullen extreem verontrust zijn als zij gedwongen worden om hun verdedigingen te laten zakken en hun gevoelens te moeten tonen aan hun naasten.
McWilliams stelt zelfs voor dat OCPD-cliënten, met de nodige aanmoediging, verder kunnen gaan dan slechts het identificeren van gevoelens en zelfs plezier kunnen hebben aan hun gevoelens. Intermenselijke behandeling van OCPD focusseert op het opbouwen van de ego die nodig is om de situaties te herkennen die regressieve patronen kunnen oproepen. De vijf categorieën van therapeutische reacties in het intermenselijke model zijn: het mogelijk maken tot samenwerken, mensen leren hun regressieve gedragspatronen te herkennen, mensen leren tegen de onaanpaste patronen op te komen, de wil tot verandering mogelijk maken, en het aanleren van nieuwe patronen. Bejamin stelt verder voor om OCPD-cliënten geholpen dienen te worden met:

  • het heroverwegen van hun eigen definitie
  • het onderzoeken van verbanden tussen de huidige probleempatronen en vroegtijdig herkennen ervan
  • oppassen voor mogelijk geweld of mishandeling
  • onderscheid maken tussen de mishandelingspatronen (door het veranderen van zelf-gesprekken en het aanleren van constructieve alternatieve reacties het aanleren van softe alternatieven bij het reageren op anderen.

 

Behandelingsdoelen

De behandeling van OCPD-cliënten moet de controle aanpakken. Om een verandering te kunnen bewerkstelligen moeten deze mensen een tolerantie ontwikkeling voor:

  • hun eigen emotionele kwetsbaarheid
  • hun gebrek aan controle over mensen en situaties
  • het bestaan van veranderingen, onzekerheden, en tijdelijkheid in hun levens.

Deze onderdelen van het leven kunnen niet weg-gecontroleerd worden, tegen verdedigd worden, of opgelost worden met behulp van een drogerend middel. Cognitieve therapie laat drie onaangepaste OCPD-schemas zien: perfectionisme, het verlangen naar zekerheid, en het geloof dat er één absoluut correcte oplossing bestaat voor problemen. De behandelingsdoelen in relatie met deze zaken dienen een verhoogde zelfacceptatie en tolerantie voor onzekerheid en dubbelzinnigheid te omvatten. Een belangrijk behandelingsdoel voor deze individuen met OCPD is het versterken van hun mogelijkheden en vaardigheden voor een meer proactieve (minder reactieve) rol bij het aanpakken van zaken in hun leven.
Behandelingsdoelen moeten ruimte laten voor de basis persoonlijkheid en temperament van de OCPDer.
Persoonlijkheid kan aangepast worden bij een behandeling, echter zelden wezenlijk veranderd. Desalniettemin, autonomie en eigenwaarde kunnen uitgebouwd worden zelfs al blijven de OCPD conflicten en verdedigingen bestaan. Oldham houdt vol dat persoonlijkheidsstijlen geen ziekte-versies zijn van de persoonlijkheidsstoringen. Persoonlijkheidsstijl is een individuele organisatieprincipe. Het is een geordende verzameling van atributen, gedachten, gevoelens, gedrag en hoe men met zaken omgaat. Het is het unieke patroon van hoe een mens denkt, voelt en zich gedraagt.
Voor individuen met OCPD, zou een meer aangepaste verschuiving naar een persoonlijkheidsstijl moeten resulteren in een vermindering van intermenselijke spanningen, de symptomen die gepaard gaan met spanning, depressie, en de angst voor de toekomst. Oldham stelt negen kenmerken en gedragingen voor, voor de gewetensvolle persoonlijkheidsstijl (de niet-gestoorde versie van OCPD).

Deze mensen zijn:

  • harde werkers
  • omarmen sterke morele principes
  • doen dingen op "de juiste" manier
  • zijn geneigd tot perfectionisme
  • hebben oog voor detail
  • zijn ordelijk
  • zijn pragmatisch, praktisch, en "no-nonsense" in de benadering van situaties
  • zijn voorzichtig; en, zijn geneigd tot het verzamelen en bewaren van bezittingen
  • Gewetensvolle mensen, hebben een sterke, eisende eigen autoriteit
  • zij hebben een uitstekende zelf-discipline
  • Zij zijn in het algemeen gereserveerd
  • Intimiteit is niet makkelijk voor hen
  • Zij zijn graag onder de mensen, maar behouden een emotionele afstand
  • Gewetensvolle individuen kunnen te voorzichtig en niet-genereus overkomen
  • desalniettemin zijn zij in staat om toegewijd, emotioneel stabiel en betrouwbaar te zijn.

Het punt is dat deze individuen een aangepaste versie van zichzelf zijn.
Zij hoeven niet, noch kunnen zij het bereiken, zo extreem in een andere persoonlijkheidsstijl te veranderen.

S. Ekelbery, 2000