De psychische kant van de klacht

Emotionele factoren spelen een enorme rol. Verdrongen en onderdrukte emoties worden binnen de hypno-psychotherapie als één van de belangriijkste oorzaken gezien. Zoals ook de darm een voedsel verterende functie heeft, zo heeft het ook een verterende functie voor onze emotionele voeding. Wanneer we onze emoties verdrongen hebben, kunnen deze ook niet worden verteerd in de darmen. De darm wordt op dit geestelijke vlak niet getraind, waardoor de darm lui en spastisch kan worden. Door eerder naar de fysieke signalen van de buik te luisteren, en de emotionele betekenis ervan te doorgronden, blijft de aandacht bij de buik en verschuift de aandacht niet tot hogere lagen in de romp. Hoe lager ons energetisch zwaartepunt is (we noemen dit geankerd, geaard of gecenterd zijn) hoe dieper we vanuit de buik ademen.

Door het diepe en natuurlijke buikademen halen onze longen meer zuurstof uit de lucht en worden de afvalgassen zoals koolzuur en stikstof goed uitgeademd. Door deze volledige natuurlijke zuurstofverversing worden al onze cellen, inclusief die van de darmen optimaal gevoed. Vandaar dat wandelen en hardlopen een gunstige invloed heeft op de spastische dikke darm. Het kontakt met de voeten op de grond stimuleert de reflexzones onder de voeten, die in verbinding staan met de diverse organen zoals de dikke, dunne en twaalfvingerige darm. Door regelmatig te wandelen en de voeten daarbij goed af te wikkelen worden de voeten gemasseerd en bespaart u ook nog eens de kosten van veel behandelingen bij de voetreflexologe.

De psychische aspecten zouden onvolledig zijn weergegeven als daarbij de systemische belasting niet in ogenschauw zou worden genomen. Onverwerkte emoties van ouders en grootouders worden onbewust geprojecteerd op kinderen en het verdere nageslacht is ons gebleken. Deze onbewust overgedragen ladingen belasten het systeem van degene op wie de ladingen zijn geprojecteerd. Niet in het laatste geval heeft dat vaak een negatieve uitwerking op het darmsysteem. Ook hier geldt de vuistregel: Dat wat we buitensluiten kruipt weer in ons, of in onze kinderen, in de vorm van lichamelijke klachten.