Hieronder geef ik een sumier voorproefje door de beginselen van het sythemische werk op te sommen.

Familiesystemen als lotsverbondenheid

Iedereen maakt deel uit van zijn familie van herkomst en deelt daarmee ook een gezamenlijke geschiedenis. Oók als bijvoorbeeld de ouders onbekend zijn en men elders is opgegroeid. Hellinger ontdekte na jarenlange observaties van duizenden familie-systemen, waar hij opstellingen mee maakte dat wij mensen onbewust worden beïnvloed, met name als er in voorgaande generatie of in in het eigen gezin van herkomst mensen niet de juiste plaats of het juiste respect hebben genoten.

Uitgangspunt in dit werk is dat families een systeem vormen waarin zaken als respect, achting, binding, ordening, evenwicht in geven en nemen, van groot belang zijn.

Recht erbij te horen

Ieder familielid heeft hetzelfde recht om erbij te horen. Wordt iemand buitengesloten, geminacht of vergeten, dan zal een ander familielid, soms zelfs generaties later, het evenwicht onbewust willen 'herstellen' door deze persoon en diens lot te gedenken en te herhalen. Dit wordt in dit werk het "zielsniveau" genoemd. Hierin zijn belangrijke oorzaken te vinden voor (vaak onbegrijpelijke) ziekten, ongelukken en suïcidaal gedrag.

Ordeningsprincipes

In familiesystemen blijken diverse 'ordeningsprincipes' werkzaam te zijn. Wordt het evenwicht in een systeem verstoord door een zwaar lot (bv. door ziekte of vroege dood van moeder), dan reageert het systeem met een interne verplaatsing van posities van haar leden (bv. oudste dochter neemt de openvallende plaats in en vervult de rol van 'moeder'). Zo wordt de 'natuurlijke' ordening verstoord. Deze verstoringen leiden tot verstrikkingen (onjuiste verhoudingen) die diepgaande gevolgen kunnen hebben voor alle leden van het systeem.

Wat het eerst was krijgt voorrang boven het latere

Een belangrijk ordeningsprincipe is dat wat eerder gebeurt, voorrang heeft boven dat wat later gebeurt.
Bijvoorbeeld: de partnerrelatie heeft voorrang boven het ouderschap, ouders hebben voorrang boven hun kinderen, het oudste kind heeft voorrang boven jongeren. Geen acht slaan op dit 'natuurlijke' principe is meestal het gevolg van verstrikking in een eerdere generatie. Hieraan liggen vaak ingrijpende (inmiddels vergeten) gebeurtenissen in de familie ten grondslag.

De werkwijze

De relatiebemiddeling, zoals die in onze praktijk wordt gegeven komt uit individuele hulpvragen en is gebaseerd op energetische therapie, transactionele analyse en het familiewerk volgens Bert Hellinger en de transpersoonlijke hypnotherapie. Deze vier methodes hebben we geïntegreerd in onze werkwijze met hulpvraag-opstellingen aan de hand van zorgvuldig uitgezochte tastbare en herkenbare symbolen bij individueel werk.
Zowel therapeut als cliënt kunnen aan de hand van de opstelling met poppen in een individuele setting de gemoedstoestanden van de verschillende representanten (poppen in de opstelling) doorvoelen en menigmaal gebeurt het dat door een onverklaarbare orde-zoekende kracht de poppen een bepaalde richting op worden gestuurd, waardoor er een nieuwe opstelling ontstaat.

Deze orde-zoekende kracht heeft Hellinger ook in de groepen waar hij mee werkt zien werken. Hij verklaart dit krachtenspel vanuit wat hij noemt het "wetende veld" . Dit wetende veld komt sterk overeen met wat de Engelse Celbioloog Rupert Sheldrake beschrijft als morfo-genetische velden. Het werk gaat er van uit dat iedere familie een systeem vormt waarbinnen iedereen op zoek is naar een (juiste) plek. Een familiesysteem is voortdurend op zoek naar evenwicht en verlangd dat niemand vergeten of buitengesloten wordt. Indien deze grondregel niet wordt gerespecteerd (of kan worden) ontstaan er verstrikkingen die op zielsniveau een diepgaande werking hebben op het leven van familieleden in volgende generaties.

Deze kunnen leiden tot problemen die niet oplosbaar zijn in de identiteit van de cliënt en daardoor niet effectief behandelbaar met intropersoonlijke of intrapsychische gerichte therapievormen alléén. Vandaar dat deze worden gecombineerd met deze energetische benadering vanuit een fenomenologische grondhouding van de therapeut.