Verschil tussen een gedragsstoornis en een gedragsprobleem.

De ontwikkeling van een kind wordt beïnvloed door verschillende factoren. Sinds het ontstaan van de ontwikkelingspsychologie wordt een indeling gehanteerd in de aspecten aanleg en omgeving. Inmiddels is aangetoond dat beide een rol spelen en dat het door de onderlinge interactie vaak moeilijk is zicht te krijgen op ieder aspect afzonderlijk. Naast deze factoren is ook een derde factor bepalend n.l..: de rijping van het centrale zenuwstelsel. Deze rijping wordt door de eerst genoemde factoren bepaald, zij is deels in aanleg gegeven en wordt deels door de omgeving beïnvloed. Dat beide factoren een rol spelen, vindt zijn oorzaak in het feit dat de rijping zich niet alleen in de baarmoeder voltrekt, maar na de geboorte doorgaat.

Tenslotte blijkt voedsel niet alleen een element te zijn dat het lichaam in stand houdt, maar ook een element dat direct een invloed kan uitoefenen op het gedrag van de mens. Steeds meer onderzoek toont aan dat het innemen van bepaalde stoffen en het niet nemen van andere stoffen ons gedrag in belangrijke mate beïnvloedt.

In geval van een gedragsstoornis is de belangrijkste bron van het gedrag de aanleg of de rijping van het centrale zenuwstelsel. Een kind met een gedragsprobleem wordt belemmerd in zijn ontwikkeling door omgevingsfactoren

ADHD. Attention deficit-hyperactivety disorder

ADHD, als stoornis (AS1) van de rijping van het centraal zenuwstelsel, is reeds van de vroegste jeugd aanwezig. ADHD is een stoornis waarbij het kind moeite heeft zijn gedrag te reguleren. De prikkelverwerking verloopt niet optimaal en het korte termijn geheugen werkt gebrekkig. Kenmerken zijn: hyperactief, impulsief en /  of doordat het kind aangeeft een te kort aan aandacht te krijgen, terwijl er wel aandacht is voor het kind. Er zijn zo globaal drie momenten waarbij de stoornis zichtbaar wordt. De babytijd, de peutertijd en in groep drie van de basisschool. Is in de anamnese (ziektegeschiedenis) niet één van deze momenten aan te wijzen, dan is de diagnose ADHD niet aannemelijk.. Het gedrag van het ADHD - kind is namelijk structureel. Er zijn sterke aanwijzingen dat ADHD erfelijk bepaald wordt. Het komt vooral bij jongens voor.

Gedragsstoornis

We onderscheiden hierbij twee vormen van gedragsstoornissen:

  • De geëxtranaliseerde gedragsstoornis (agressief stoer gedrag) en de geinternaliseerde gedragsstoornis (angstig teruggetrokken gedrag)
  • De geëxtranaliseerde gedragsstoornis is in belangrijke mate in aanleg gegeven.
Gedragsprobleem

De problematische gedragingen, die men kan tegenkomen bij een kind met een stoornis, kan men ook waarnemen bij een kind met een gedragsprobleem. Een kind met een gedragsprobleem wordt belemmerd in zijn ontwikkeling door omgevingsfactoren waar het kind geen raad mee weet.

Er zijn vier belangrijke bronnen te noemen die aanleiding kunnen geven tot gedragsproblemen:

  • De opvoedingssituatie; gezinsomstandigheden, schoolsituatie, sociaal-economische situatie en de culturele omstandigheden van het gezin.
  • De pubertijd: het samenkomen van de hormonale toestroom en conflicten als gevolg van het losmakingsproces met de ouders
  • Trauma's: het hebben ondergaan van een traumatische gebeurtenis, zeker wanneer deze niet gedeeld kan worden.
  • Echtscheiding: de verandering van het gezin en de verandering door deelname aan het gezin van nieuwe partners.

De aanleiding van het gedrag ligt buiten het kind. De oorzaak van zijn gedrag heeft te maken met de mate van  'IK-sterkte'  die het kind heeft ontwikkeld en zijn relatie met zijn gevoel ten aanzien van die externe gebeurtenis. De mate van "Ik-sterkte' en de beschikbare 'meest geëigende' copingstijl zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Behandeling bij een stoornis

De behandeling van een gedragsstoornis  is er op gericht het kind te leren, met zijn klacht te kunnen omgaan. Bij een stoornis richt de therapie zich op de "Ik' van het kind, zodat het beter met den problematiek kan omgaan. Het is gebleken dat vaak  al na vijf sessies, waarbij de therapeut zich vooral richt op het vergroten van de 'Ik-sterkte', het kind zich sterker, beter en rustiger voelt. Daardoor gedraagt het zich automatisch beter. Aangezien de omgeving ook een rol speelt bij de gedragsstoornis, hebben de positieve reacties van de omgeving een gunstige invloed op het kind. De behandeling richt zich verder op de relatie van de 'Ik' ten aanzien van de interne klacht.

Behandeling bij een gedragsprobleem

Bij een gedragsprobleem kan het kind de oorzaak van de klacht leren oplossen. De behandeling van het kind met gedragsproblemen start op dezelfde wijze, maar richt zich na de eerste sessie behalve op de 'Ik', en de 'relatie naar de klacht', ook op de klacht zelf. Door allerlei verschillende interventies toe te passen op deze drie gebieden, kan het kind intern het probleem leren oplossen. De externe aanleiding wordt erkend en onveranderd gelaten. De oplossing van de problematiek ligt in het oplossen van het interene probleem, zodat de gedragsproblemen in de buitenwereld verdwijnen. Het gedragsprobleem is namelijk een symptoom van het interne conflict.

Zie hier een link naar een objectieve site over oa de effectieviteit van hypnotherapie http://www.iocob.nl/Hypnose.html

Mijn Inspiratie, motivatie en grondhouding in mijn werk als coach en therapeut

Het is mijn doel om zowel volwassenen en kinderen te leren zich zelf te begrijpen en zichzelf te accepteren, zodat ze een verandering in zichzelf kunnen bewerkstelligen. Door onder andere het leren voelen en aangeven van hun eigen grenzen.
Hier getuige van te mogen zijn is elke keer weer opnieuw en bijzondere ervaring.
Hypnotherapie en de Kernfusietraining zijn voor mij passende werkwijzen om iemand te begeleiden zich zelf te leren helpen, iemand meer inzicht te geven in eigen onbewuste reacties en de latente mogelijkheden. Het is ook een efefctieve manier om het zelfgenezend vermogen te activeren en zelfherstellende processen in het lichaam te stimuleren.

Zo'n ont-moetingsproces voltrekt zich door een natuurlijke afstemming waardoor een energiestroom op gang kan komen. Daar waar er vanuit die energiestroom een vraag ontstaat, ligt het antwoord voor het oprapen. Als je nog een gekwetst kind hebt, dat liefde en respect gemist heeft is er per definitie ook nog een overlevingskind in ons, dat actief wordt om het, vanuit een naïeve onbewuste reflex, te beschermen, zodra het kind in ons gekwetst wordt. Hoe kun je deze onbewuste reflex transformeren en verantwoordelijkheid nemen voor het gekwetste kind in je zelf? Door te zien dat het overlevingskind en het gekwetste kind de twee zijden van een zelfde medaille vertegenwoordigen, de orkestleden voor wie je als dirigent verantwoordelijk bent.

Zonder hen geen muziek, zonder hen geen harmonie.

Op verzoek geef ik lezingen en oudercursussen om mijn ervaring en kennis te delen met een breed ouderpubliek aangaande problemen bij de opvoeding. Een interessant thema is bijvoorbeeld het pesten op school, waarbij een nieuwe visie gegeven wordt op de functie van het pesten en welk signaal de kinderen hiermee geven aan elkaar en aan de ouderen.

Zie hier een link naar een objectieve site over oa de effectieviteit van hypnotherapie http://www.iocob.nl/Hypnose.html