Wat gebeurt er als ik bij jou binnenkom met hyperventilatieklachten?

"Ik hou eerst een intake-gesprek van ongeveer 45 minuten, waarin ik uitgebreid naar je gevoelsleven vraag. Daardoor probeer ik je dichter bij je gevoel te brengen. Tijdens dat gesprek komen we allerlei weerstanden tegen die ik non-verbaal signaleer. Stel jij vertelt me dat je heel goed met je moeder kunt opschieten. Terwijl je dat zegt schud je onbewust 'nee' met je hoofd. Ik reageer daarop door ook 'nee-schuddend' te zeggen: 'Je bent echt gek op je moeder hè? Daarmee laat ik zien dat ik dat onbewuste deel van jou begrijp en daar respect voor heb. Na overleg met jou en als het klikt vervolgen we aansluitend met de eerste hypnosesessie.

Stel dat ik tijdens het intakegesprek merk dat het tussen ons niet klikt. Kan ik dan gewoon opstappen?

"Natuurlijk, dat kan bij elke therapeut! Ik maak zelf overigens altijd de afspraak met de cliënt dat we pas na het intakegesprek beslissen of we met elkaar door willen.

En als ik jou dat niet durf te zeggen?

'Ik ga daar heel expliciet op in en vraag niet gewoon simpel: 'Zullen we door gaan' Ik vraag bijvoorbeeld of je echt het gevoel hebt dat ik je begrijp. En zo ja: of je in jouw woorden uit kunt leggen wat jij denkt dat ik begrijp. En vraag dan, wat ik dan gedaan heb, dat jou het gevoel geeft dat ik je begrijp. Als het niet klikt, loop je, therapeutisch gezien, uiteindelijk toch vast.

Wat gebeurt er tijdens zo'n hypnosesessie?

'Ik maak contact met die (onbewuste) weerstand en probeer er met vragen achter te komen waardoor die ontstaan is. Dan komt er bijvoorbeeld uit dat jij je door je moeder machteloos en onbegrepen voelt, of juist erg verdrietig. Vanuit dat gevoel heb jij ooit geleerd om je aan te passen, want door je aan te passen kun je liefde winnen en dat wil toch iedereen? Het nadeel is dat je door de vele aanpassingen die je maakt zo ver van je zelf vervreemd kunt raken dat je niet meer jezelf bent. Het wordt een patroon. Je cijfert jezelf bijvoorbeeld steevast weg omdat je anderen een plezier wilt doen. Dat kan allerlei klachten opleveren, zoals bijvoorbeeld een verkeerd adempatroon en hyperventilatie.

Dus tijdens het gesprek vertel ik jou iets over de oorzaak van de problemen met mijn moeder. En dan?

'Vervolgens vraag ik je hoe je je wél zou willen voelen. Stel je antwoordt: 'Ik zou graag willen dat mijn moeder me accepteert zoals ik ben, zodat ik me bij haar gelukkig en ontspannen voel.' Door dat antwoord weet ik dat jij die gevoelens van acceptatie en geluk in ieder geval ergens van kent, anders zou je ze niet kunnen benoemen. Vervolgens vraag ik wat er zo belangrijk is aan het feit dat ze jou accepteert. Dan komt er bijvoorbeeld uit dat jij jezelf eigenlijk niet accepteert, waardoor je onzeker en ongelukkig bent. Door de vragen word jij je daar bewust van en formuleren we samen een soort 'gewenste toestand'. In jouw geval zou dat kunnen zijn: 'Ik zou me vol zelfvertrouwen en gelukkig willen voelen en mezelf willen accepteren zoals ik ben'. Vervolgens is het zaak dat jouw onbewuste die gewenste toestand ook werkelijk gaat ervaren.Dit kan bereikt worden door het geven van positieve suggesties in de vorm van metaforen.

Het klinkt net alsof ik uit twee personen besta: een bewuste en een onbewuste ik.

'Ja, zo zie ik dat ook: je bestaat volgens dit model uit een volwassene (bewuste ik) en een onbegrepen kind (de onbewuste ik). Zo kun je ook andere aspecten herkennen in mensen, bijvoorbeeld een aspect dat lijkt op een kritische ouder of juist zorgzame ouder van wie ze het gevoel hebben dat die altijd over hun schouder mee kijkt. Je zou dat onbegrepen kind als een metafoor kunnen zien voor de verwijdering van de werkelijke behoeftes van wie je zelf bent en hoe je je zelf presenteert naar de buitenwereld. De volwassene is degene die de mogelijkheid heeft om keuzen te maken in het leven. Het kind in jou is niet in staat om zelf beslissingen te nemen, en doet alles om de lieve vrede te bewaren. Als iemand haar vraagt om iets te doen, heeft het kind al 'ja' gezegd voordat de volwassene de kans heeft om te zeggen dat ze daar eigenlijk geen zin of tijd voor heeft. gevoeld heeft of ze dat wel wil doen.

Hoe helpt die zelfhypnose mij wanneer ik thuis een aanval voel opkomen?

'Tijdens de eerste hypnosesessie ankeren we op onbewust niveau een prettig en beschermend gevoel. Door dat gevoel te verankeren of vast te leggen, kun je dat fijne gevoel altijd oproepen. Zo'n anker is bijvoorbeeld: je drukt je duim tegen je wijsvinger, of duwt met je tong tegen de achterkant van je voortanden van je bovenkaak of met je vingers tegen je voorhoofd. Je mag dat zelf bepalen, al raad ik wel altijd aan een anker te kiezen dat je onopvallend kunt doen. Als je middenin de supermarkt op je handen moet gaan staan om je beter te voelen, denkt iedereen dat je niet helemaal normaal bent!

Webshop voor zelfhulp

Voor thuiswerk met zelfhulp-cd's (en downloads) bij o.a. stresspreventie, slaapproblemen, vlieg -en faalangst, persoonlijke ontwikkeling

het Kernfusiemodel®

Klik om de videopresentatie 'komen tot herverbinding' in het kader van Kernfusietraining® en TA te bekijken
Klik om de videopresentatie 'komen tot herverbinding' in het kader van Kernfusietraining en TA te bekijkenn

Voor het effectief bereiken van persoonlijke Zelfoptimalisatie kan ook dit model worden ingezet bij coaching

Bekijk hier de powerpointpresentatie [Adobe Acrobat PDF - 788.36 KB]

Mail ons...

U kunt ons bereiken via de (mail) adressen op de contact pagina