Table of contents
« Vorige Volgende »
Aantekening van de Mee-denkers

De sociologe T.Fischer heeft een onderzoek gedaan waarbij de leerprestaties en het "aangepaste" gedrag zijn onderzocht en vergeleken met kinderen waarbij de ene groep de vader nog wel ziet en de andere de vader niet meer ziet.
Vervolgens wordt de onderzoekster, waarvan ik me afvraag of ze ervarinsdeskundige is of niet aangehaald met de woorden: ,,Een scheiding is altijd vervelend, maar het blijkt over het algemeen beter wanneer kinderen van dagelijkse spanningen zijn verlost''.

Maar dat lijkt wel een erg makkelijke conclusie.

Natuurlijk veroorzaken chronisch-ruziemakende-ouders een onveilig gevoel voor kinderen, en dat is niet "vervelend" maar VRESELIJK. De oplossing is niet om te gaan scheiden en de problemen bij je kinderen neer te leggen. Een keer echt naar je zelf kijken en de problemen, die je zelf wellicht hebt opgedaan tijdens je leven of die je zelf ook weer doorgesluist hebt gekregen van je ouders nu eens een keer op te lossen zodat het proces van de hete aardappel doorgeven van generatie op generatie, wordt gestopt, omgekeerd en opgelost.
Wat wordt er dan doorgegeven zult u denken?

Vaak gaat het om "unfinished business", zoals onverwerkt verdriet en familiegeheimen die zo belastend zijn voor de kinderen van de volgende generaties, dat deze kinderen emotioneel niet tot volwassenheid komen en dus emotioneel onvolwassen ouders kunnen worden. En zo gaat het maar door.

Dus dat wat de sociologe T. Fischer schrijft is juist:
,,Het allerbeste is natuurlijk conflicten oplossen of eerst nadenken of je bij elkaar past voor je aan kinderen begint.''
Maar hoe los je die conflicten op en gaat het om de interpersoonlijke of relationele conflicten of over de intra-pschychische conflicten,of gaat het om het oplossen van de verstrikkingen, voortkomend vanuit de meegekregen ladingen van de ouders, waar aan gewerkt zou dienen te worden. Helaas gaat daar het onderzoek, waar mevrouw T. Fischer op gepromoveerd gaat worden, niet over.
Helaas kan haar conclusie zoals deze in Trouw gepubliceerd wordt verkeerd begrepen worden omdat de emotionele gesteldheid van het kind buiten het onderzoek blijft, afgezien de kwalificaties: "je vader missen" en dat dingen vervelend zijn.
'Bij elkaar blijven voor de kinderen' heeft dan ook geen zin, behalve als ze in de overgangsperiode van de basis- naar de middelbare school zitten en extra kwetsbaar zijn."

Onze ervaring is trouwens dat het negende levensjaar nog de meest ongunstige periode is voor een scheiding van partners of het overlijden van een van de ouders, vanwege het feit dat dit zowiezo een heel eenzame en wankele levensfase is voor een kind.

Over de mate van bezoek aan de vader en of dat geen verschil zou maken zegt de scociologe Fischer: ,,Dat wil niet zeggen dat deze kinderen hun vader niet heel erg kunnen missen, en dat het voor de betrokken mannen ook heel vervelend kan zijn''.

Nou ook hier lijkt de kwalificatie "vervelend" een regelrechte understatement, voor zowel vader als het kind. En dan hebben we het niet eens over de nog niet geboren kinderen van het kind van de gescheiden ouders. Door deze situatie als "vervelend" te kenschetsen, doe je alle kinderen van gescheiden ouders te kort, omdat deze met een enorm verdriet zijn belast, waar ze geen enkel deel aan hebben gehad, maar dit wel in hun verdere leven met zich mee zullen moeten dragen.(Helaas overkomt dit ook kinderen van niet-gescheiden ouders, die op een andere wijze hun ladingen hebben doorgegeven).
Ja, zegt mevrouw Fischer vast: Ik heb toch aangetoond dat het gedrag geen wezenlijk verschil maakt of het kind nu wel of niet beide ouders ziet!

En dat is het nou juist.
Kinderen hebben een bepaald ingebouwd aanpassingsvermogen waardoor ze een voor hen en het systeem van herkomst op dat moment passende overlevingsstrategie kiezen, die zo weten we inmiddels, op langere termijn tegen hen blijkt te keren. En dat met alle nare gevolgen van dien: zoals een grotere kans op het ontstaan van psychosomatische of psychise klachten, alcoholisme, drugsgebruik, antidepressiva verslaving, vreselijke zieken etc..
Wist u dat er in Nederland 4.000.000 mensen (Bron Ring signaal augustus 2004) zijn met chronische pijnklachten en 1½ miljoen mensen met slaapproblemen? (bron CBS) En dat 1½ miljoen mensen chronisch antidepressiva slikken (bron Ring signaal augustus 2004)

Oh, minister van volksgezondheid, waar gaan we naar toe met zijn allen?
Als deze kinderen het ongeluk hebben bij een therapeut terecht te komen, die zoals de door de overheid in stand gehouden en door de AWBZ vergoede reguliere geestelijke gezondheidszorg in Nederland vaak de overlevingsstrategie juist gaat versterken, dan zal deze persoon zich verharden, eenzamer en ongelukkiger worden.

En dat kan echt anders!

Luuc Christiaanse, zaterdag 29 augustus 2004, Amstelveen,
(zesentwintig jaar getrouwd met Marja en en vader van twee meiden van 20 en 16 jaar).

Webshop voor zelfhulp

Voor thuiswerk met zelfhulp-cd's (en downloads) bij o.a. stresspreventie, slaapproblemen, vlieg -en faalangst, persoonlijke ontwikkeling

het Kernfusiemodel®

Klik om de videopresentatie 'komen tot herverbinding' in het kader van Kernfusietraining® en TA te bekijken
Klik om de videopresentatie 'komen tot herverbinding' in het kader van Kernfusietraining en TA te bekijkenn

Voor het effectief bereiken van persoonlijke Zelfoptimalisatie kan ook dit model worden ingezet bij coaching

Bekijk hier de powerpointpresentatie [Adobe Acrobat PDF - 788.36 KB]

Mail ons...

U kunt ons bereiken via de (mail) adressen op de contact pagina